Gençlik Ve Spor İl Müdürlüğü Çalışanlarının Yaşam Kalitesi Ve Stresle Başa Çıkma Yöntemlerinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü Çalışanlarının Yaşam Kalitesi ve Stresle Başa Çıkma Yöntemlerinin araştırılmasıdır. Yapılan çalışmaya Kırşehir Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde çalışmakta olan 100 erkek 100 kadın olmak üzere 200 personel katılmıştır. Araştırmanın yöntemi ilişkisel tarama modeli niteliğindedir. Araştırmanın evreni; Kırşehir GSİM'nde çalışan 800 personelden oluşmaktadır. Örneklem ise; anketleri doldurmayı kabul eden gönüllü 200 personelden oluşmuştur. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları; demografik bilgi formu, WHOQOL-BREF Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan personellerden alınan verilerin istatistiksel analizleri IBM SPSS 22.0 paket programında yapılmıştır. Değişkenlerin normallik testine bakılmıştır. Bu sebepten non-parametrik veri analizleri uygulanmıştır. Katılımcıların cinsiyet ve medeni durum ikili grup bağımsız değişken analizinde Mann Whitney U Testi, çoklu grup analizinde Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Yaşam kalitesi, stres, stresle başa çıkma konularında genel bilgilere, açıklamalara ve bulgulara yer verilmiştir. Araştırma bulgularına göre; yaşam kalitesinin sosyal ilişkiler alt boyutu ile yaş arasında, çevre alt boyutu ile cinsiyet arasında, fiziksel sağlık, sosyal ilişkiler ve çevre ile medeni durum arasında, genel sağlık durumu, fiziksel sağlık, psikolojik sağlık ve çevre ile öğrenim düzeyi arasında anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Öğrenim düzeyinde yüksek lisans ve doktora düzeyindeki farklar belirgin şekilde gözlemlenmiştir. Ayrıca, sosyal destek ile yaş ve medeni durum arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Yaşam kalitesinin tüm alt boyutları ile refah seviyesi arasında anlamlı farklar tespit edilmiştir. Stresle başa çıkma stratejileri arasında, kaçınma ile genel sağlık durumu arasında düşük düzeyde, problem odaklı başa çıkma ile de düşük düzeyde pozitif ilişkiler bulunurken, sosyal destek ile orta düzeyde pozitif bir ilişki belirlenmiştir. Genel sağlık durumu ile fiziksel sağlık arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki, psikolojik durum ile orta düzeyde, sosyal ilişki ile düşük düzeyde ve çevre ile orta düzeyde pozitif ilişkiler gözlemlenmiştir. Fiziksel sağlık ile sosyal destek arasında orta düzeyde, psikolojik durum ile yüksek düzeyde, sosyal ilişkiler ile yüksek düzeyde ve çevre ile yüksek düzeyde pozitif ilişkiler belirlenmiştir. Son olarak sosyal destek ile genel sağlık durumu arasında orta düzeyde pozitif, psikolojik durum ile yüksek düzeyde pozitif ilişkiler tespit edilmiştir. Sonuç olarak GSİM çalışanlarının yaşam kalitesi ve stresle başa çıkma yöntemleri ile yaş, cinsiyet, medeni durum, öğrenim düzeyi, çalışma süresi, refah seviyesi arasında anlamlı ve güçlü bir ilişkinin olduğu görülmektedir. Elde edilen bulgular ışığında çalışmada öneriler sunulmuştur.