Ortaokul Öğrencilerinin Sayı Doğrusunda Tahmin Başarılarının İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, ortaokul (5., 6., 7., 8. sınıf) öğrencilerinin sayı doğrusunda tahmin etme başarılarını, bazı belirli değişkenler açısından incelemektir. Araştırma, 2024-2025eğitim öğretim yılında, Kırşehir ilindeki farklı özelliklere sahip altı devlet ortaokulunda öğrenim gören yaklaşık 1006 öğrenci üzerinden yürütülmüştür. Bu çalışmada, nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modelinin bir türü olan ilişkisel tarama modeli tercihe dilmiştir. Araştırmacı, öğrencilere uygulamak amacıyla; bağımsız değişkenlere dair verileri toplamak için 15 sorudan oluşan bir "Katılımcı Veri Toplama Formu" ve sayı doğrusu tahmin başarılarını belirlemeye yönelik 33 sorudan oluşan "Sayı Doğrusu Tahmin Testi" geliştirmiştir. Testlere dair örnekler ise eklerde sunulmuştur. Araştırma sonuçları genel bir çerçevede değerlendirildiğinde, öğrencilerin yaş ve sınıf seviyeleri yükseldikçe sayı doğrusu üzerindeki tahmin başarılarının da geliştiği saptanmıştır. Öte yandan, cinsiyet değişkeninin bu başarı üzerindeki etkisi incelendiğinde, yapılan t-testi analizleri sonucunda kız ve erkek öğrencilerin puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmadığı ortaya konmuştur. Ebeveynlerin eğitim seviyesi ile öğrencilerin tahmin başarıları arasında pozitif bir korelasyon olduğu, anne ve babanın öğrenim düzeyi yükseldikçe öğrencilerin performanslarının da gelişim gösterdiği belirlenmiştir. Öte yandan öğrencilerin sayı doğrusu tahmin puanları; matematik başarı algısı, tahmin özgüveni, tahmin tecrübesi, matematik çalışma nedenleri ve matematikteki özgüven düzeylerine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir. Matematik başarı algısı ve özgüven düzeyi arttıkça puan ortalamaları yükselirken, dersi sevdiği için çalışanların diğer gruplardan daha başarılı olduğu saptanmıştır. Tahmin tecrübesi değişkeninde ise düşük tecrübeye sahip öğrenciler ile üst düzey tecrübeye sahip öğrenciler arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Bununla beraber matematik çalışmada içsel motivasyona sahip öğrencilerin matematik puan ortalaması dışsal motivasyona sahip olanlara göre daha yüksek olup, bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir.