Kırşehir İli Besi Sığırcılığı Yapan İşletmelerin Sosyoekonomik Olarak İncelenmesi

Abstract

Kırşehir ili besi sığırcılığı faaliyetlerin değerlendirmesi çerçevesinde ilk genelinde besi sığırcılığı yapan 87 üretici ile anket çalışması yapılmıştır. Anket çalışması tamamlandıktan sonra, elde edilen bilgiler işletme büyüklük grupları bakımından ayrılarak çapraz tablolar oluşturulmuştur. Buna göre Kırşehir ilinde faaliyet gösteren besi sığırcılığı işletmelerinin sosyo-ekonomik yapılarını ve üretim sürecindeki temel dinamikleri ortaya koymak amacıyla yürütülmüştür. Araştırma kapsamında üreticilerin demografik özellikleri, işletme yapıları, üretim teknikleri, ekonomik sürdürülebilirlikleri, pazarlama sorunları ve kamu desteklerine yönelik yaklaşımları analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, katılımcıların %63,22’si 41-60 yaş aralığın da, %59,77’si ortaokul mezunudur. Hanelerin %66,67’si 4-6 kişiliktir ve %49,43’ü aylık gelirini 500 000 - 1 500 000 TL arasında bildirmiştir. Üreticilerin %91,95’inin tarım dışı bir geliri bulunmamakta, %98,85’i ise besicilik eğitimi almamıştır. Ahır tipi besi yöntemi %98,85 oranında tercih edilmekte, üreticilerin %78,16’sı hayvanları pazardan temin edilmekte ve üreticilerin %93,10 mezbahalarda satılmaktadır. Üreticilerin %98,85’i hayvanları 5-7 ay beslenmekte, besi başlangıç ağırlıkları %50,57 151-250 kg aralığında, besi bitiş ağırlıkları ise %71,26’sı 401-500 kg arasında tespit edilmiştir. Üreticilerin %89,65’i günde 6-10 kg kaba yem ve %59,77’si 5-6 kg fabrika yemi kullanılmaktadır. Katkı maddesi kullanımı %100 olmasına rağmen, yem analizi yaptırmayanların oranı %85,06’dır. Rasyon hazırlarken enerji ve protein dengesi %51,72 oranında dikkate alınmaktadır. Veteriner çalıştırmayanların oranı %90,80 iken, aşılama uygulayanlar %98,85’tir. Silaj üretimi yapılmayan işletme oranı %63,22, kredi faizlerini yüksek bulanların oranı %87,36’dır. Su temininde üreticilerin %75,86’sı kuyu suyu kullanılmakta ve %48,19’u üreticinin hayvan cinsi ise melez ırkları tercih etmektedir. Üreticilerin %97,70’i pazarlama sorunu yaşamakta, %49,08’i fiyatları yetersiz bulmakta, %81,61’i ise besiciliği kârlı görmemektedir. Devlet desteğinden yararlanma oranı %100 olsa da %94,25’i destekleri yetersiz bulmaktadır. İşçi çalıştırma oranı %63,22, kayıt tutmayanların oranı ise %67,82’dir. Sonuç olarak, üreticiler hem ekonomik hem de yapısal birçok sorunla karşı karşıyadır ve besicilik sektöründe ciddi iyileştirme ihtiyacı bulunmaktadır.